mércores, 4 de outubro de 2023

Por que canouras?

 Para empezar por que canouras e non canouros?

Segundo parece a inmensa maioría das persoas que baixaban a tomar os baños eran mulleres que en ocasións viñan cos fillos ou fillas de menor idade , e non todos.

A presenza masculina neste tipo de actividade era escasa ( hai quen a sitúa ao redor do 10% ) e incluso menos

Adúcense diferentes razóns das que se falará en posteriores entradas

De momento empezamos no por que canouras?

Noutros lugares da xeografía galega flan de pouvanas, de canónigas, da carolas, catalinas, carrachentas,... un sin fin de alcumes despectivos , sempre .

Mesmo aquí en Ribadeo sei que as propias canouras referíanse ás que viñan de terras máis altas ou afastadas como montañesas...

O caso é que atopamos a verba canouras

Imos ver todas as posibilidades que ofrece a palabra e despois trataremos de tirar algunha conclusión

Empezamos polo masculino e non por lle dar prioridade, xa veredes polo que

CANOURO: Ser etéreo que, segundo a tradición popular, habita nos bosques, nos campos e nas augas. (Dicionario Digalego)


Nestas imaxes vemos como Manuel Murguía  no n 86 dos boletíns da RAG (1914)  fala do canouro  e indica que "nada hemos podido rastrear " respecto á voz e o seu significado

No conxuro da segunda páxina vemos como o pai trata de protexer ao fillo deste ser 

O caso é qie moita sintonía non semella ter , agás o comentario que o relaciona coas augas pero moi apurada a conxectura

Pasamos ao feminino

CANOURA: Parte do muíño que consiste nunha caixa en forma de pirámide invertida onde cae o gran que se vai moer. A moega ou moxega


Na procura de información, peiteando o caralibro ( facebook) e concretamente no muro "Non eres de Ribadeo" alguén comentaba que estas mulleres (algunhas) traían fariña que a levaban a Casa Gayol para que lles fixese o pan (supoñemos co pago da correspondente maquía)







martes, 3 de outubro de 2023

As Canouras


Este era o nome que se lles daba maioritariamente ás mulleres que, no pasado, baixaban desde o interior á vila ribadense para tomar os baños no mes de setembro.

Dentro do programa Baños de mar, o día 24 de setembro realizouse un percorrido guiado polo casco vello ata achegármonos a unha das praias onde tiñan lugar os referidos baños.

Previamente á actividade, desenvolveuse unha procura de información que poderiamos dicir abrangueu terra, mar e aire.

Un fermoso traballo capitaneado por Noemi Díaz Orol e Raquel Queizás, que arroupadas por moitas veciñas, e imprevistas informantes de diferentes puntos da xeografía luguesa foron artellando unha viaxe ao que sen súbida foron as primeiras bañistas que acolleu Ribadeo.

Todo isto ten unha contada, longa contada

Pretendemos que todo o traballo desenvolto non quede esquecido e teña presenza activa na rede

Non hai ningún estudo sistematizado sobre este fenómeno de migración temporal e salutífera 

Dalgún xeito este caderno sería o recoñecemento ao traballo de moitas persoas que achegaron os seus grans de area a este proxecto.

Inicialmente a proposta é ir enchendo (coas entradas que se consideren) este blog

De momento vai ser privado ( só persoas que se conseidere poden facer achegas terán acceso ao mesmo como administradoras: poderán editar, publicar e deseñar a páxina en igualf¡dade de condición ca o resto

É unha historia de mulleres que creo debe ser capitaneada por mulleres ( eu incluso sobraría, certo que teño interese pero non son muller)

Seguro que quedan moitas cousas que perfilar pero para botar a andar se vemos a posibilidade e a utilidade, este texto vale ben.

Faremos achegar o enderezo do blog as persoas que consideremos, que automaticamente autorizaremos como administradoras , agás se decida o contrario

Terá cabida todo

No momento que así se decida pasará a ser público